Odmawianie brewiarza

 

Podczas gdy prawdą jest, że jedynie Duch może sprawić, by nasza lektura brewiarza była owocna, istnieje wiele rzeczy, które możemy zrobić, by przygotować się na delikatne muśnięcie Jego tchnienia.

  1. Odmawiaj liturgię godzin przewidzianą na dany dzień w obecności Pana w Najświętszym Sakramencie; jest to praktyka, za którą otrzymać można odpust zupełny. Ponadto, ponieważ brewiarz jest modlitwą Ciała Chrystusa, należy go odmawiać z więszą wiarą, jednocząc się ściśle z Głową, która „zawsze żyje, aby się wstawiać za n[a]mi” (Hbr 7, 25).

Czytaj dalej

Nawracanie

AdultBaptism

Czy administrowanie wyparło ewangelizację w życiu wielu proboszczów? Czy bycie organizatorem zepchnęło w kąt bycie pasterzem? Czy dusze należy liczyć jedynie w kartotece parafialnej? Czy owce w owczarni służą tylko do tego, by je strzyc, czy też należy zachęcać i wspierać każdego z członków laikatu w rozwijaniu jego szczególnego apostolskiego powołania? Jest to pytanie, na które każdy proboszcz może sobie odpowiedzieć jedynie poprzez zbadanie własnego sumienia. Musi przy tym pamiętać, że jego ojcostwo obejmuje nie tylko owce, które znajdują się w owczarni. Czytaj dalej

Dlaczego silny mężczyzna utracił swą siłę?

Samson, silny mężczyzna, zakochał się w kobiecie o imieniu Delila. Przybyli do niej władcy filistyńscy i powiedzieli: „Oszukaj go i dowiedz się, w czym tkwi jego wielka siła oraz jak moglibyśmy go pokonać, a następnie związać i obezwładnić”. (Sdz 16,5)

I Delila próbowała dowiedzieć się, co daje Samsonowi siłę, aż wreszcie zdradził jej swój sekret.

Czytaj dalej

Niebezpieczeństwo obojętności

Z biegiem czasu ludzie dobrzy i źli przyjmują różne postawy. Ludzie dobrzy są mniej świadomi swojej dobroci. Próbują być bardziej gorliwi, być bliżej Pana; jednocześni są bardziej świadomi swoich upadków. Lecz źli ludzie, i ci, którzy w swoim życiu nie stawiają Chrystusa na pierwszym miejscu – ci są bardzo zadowoleni. Samson nie zdawał sobie sprawy z utraty swojej siły. Saul, pierwszy król Izraelitów, nie wiedział, że Pan go opuścił. Możemy popaść w samozadowolenie i gniewać się na każde wezwanie do poprawy.

Czytaj dalej

Wpływ

Bóg wie wszystko, ale zostawia nam wolność. W jaki sposób Bóg może na ciebie wpływać, pozostawiając ci wolność? Zastanówmy się nad różnymi rodzajami wpływu. Najpierw przekręć klucz w zamku. Zachodzi tu wpływ jednej rzeczy materialnej na drugą, a rezultatem jest otwarcie drzwi. Jest to jeden rodzaj wpływu – wpływ jednej rzeczy materialnej na inną. Lecz istnieje też inny rodzaj wpływu. Wiosną zasadzasz ziarno w ogrodzie. Słońce, wilgoć, atmosfera i składniki chemiczne w ziemi zaczynają wpływać na owo ziarno. Z pewnością nie jest to ten sam rodzaj oddziaływania, co przekręcenie kawałka metalu w zamku. W samym ziarnie istnieje ogromna zdolność wzrostu, a czynnik budzący ziarno do życia jest czymś niewidzialnym, promieniami słońca. Przejdźmy teraz do jeszcze wyższego poziomu.

Czytaj dalej

Kaznodzieja świata

Szanowni Państwo,

mamy zaszczyt i przyjemność przedstawić artykuł autorstwa księdza mgr. Marka Piedziewicza, doktoranta wydziału Edukacji Medialnej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Artykuł ten ukazał się w Biuletynie Edukacji Medialnej nr 2/2016.

Artykuł dostępny jest online pod linkiem: Kaznodzieja świata – życie i działalność arcybiskupa Fultona Sheena. Osoby, które pragną ściągnąć plik na swój komputer, muszą w tym celu

Czytaj dalej

Nie wolno nam zwątpić

Interesujące jest, że zarówno na samym początku, jak i pod sam koniec swojej publicznej działalności nasz Pan ostrzegł ludzi, aby nie zwątpili z powodu Jego chwilowej porażki. Na początku powiedział: “Błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi” (Mt 11,6). Noc, w którą udał się do Ogrójca, zapowiedział swym Apostołom mówiąc: “Wszyscy zwątpicie we Mnie”. (Mk 14,27).

Cytując prastare proroctwo dotyczące nie tylko Jego kapitulacji wobec sił zła, lecz również ich nielojalności, powiedział: “Uderzę pasterza, a rozproszą się owce stada” (Mt 26,31).

Czytaj dalej

Droga Krzyżowa: Stacja XIV

Kłaniamy Ci się Panie Jezu Chryste i błogosławimy Ciebie,
Boś przez Krzyż swój święty świat odkupić raczył.

Ciało martwego Chrystusa w grobie, Hans Holbein młodszy, 1521-1522.

Rozważanie
Ogólnie rzecz biorąc, świat jest gotów udzielać przynajmniej dwojakiego rodzaju gościnności: jako miejsce, w którym przychodzi się na świat i miejsce, w którym się umiera. Lecz obu tych miejsc odmówiono Temu, który jest Panem życia i śmierci. Jako miejsce narodzin dano Mu grotę pod podłogą ziemi; jako miejsce śmierci dano Mu łoże Krzyża, miast poduszki dali Mu koronę z cierni, i – aby nie zsuwały Mu się ręce i nogi – nakryli je gwoźdźmi. I tak chwała Jego narodzin została ukryta w najmniejszym z miast Izraela, a hańba Jego śmierci – w największym spośród nich. Urodzony w cudzej grocie, pochowany w cudzym grobie, Chrystus głosi światu, że ludzkie narodziny i ludzka śmierć były Mu identycznie obce; lecz komu ziemskie narodziny i ziemska śmierć mogą być obce, jeśli nie Bogu?

Czytaj dalej